Denk je alles al gehad te hebben van krantenlopen tot vakkenvuller en van badmeester tot werken voor de Donald Duck, wordt ik opeens Ranger!!

Sinds afgelopen donderdag ga ik namelijk door het leven als ranger. Jacques, de ranger die normaal dagelijks de leiding hier heeft, is namelijk voor 4 weken met vakantie naar Durban en daarom heb ik nu samen met een vrijwilliger uit Engeland en een permanente vrijwilligster uit Japande leiding over de cheetah farm. Mijn takenpakket bestaat vooral uit het verzorgen van de dieren hier, wandelen met de cheetahs, gasten rondleiden op een game drive en ik ben gedoopt tot chef waterleiding. Als er een probleem met het water is moet ik het fixen. Mijn grootste vijand hierbij is de porcupine (stekelvarkentje) die nogal graag de waterleiding kapot knaagt. Daarom doe ik mijn uiterste best om hem te vangen door iedere avond een val voor hem te plaatsten. Maar tot nu toe ben ik hier nog niet echt reuze gelukkig in, omdat ik alleen nog maar hysterische apen heb gevangen. Wel grappig, maar dat stekelvarkentje begint me nu wel op de zenuwen te werken moet ik zeggen.Men zegt overigens dat het vlees van een stekelvarkenontzettend goed is,een ander excuus om hem te vangen...

Ik heb ook de beschikking over een quad (Hey Bartjan deze quad is gelukkig een automaat, dus met deze quad houd ik het wel langer vol dan 30 seconden) en als man wil je de snelheid van zo'n speeltje wel even testen op een zandpad. Dat kan nog best gevaarlijk zijn met die stomme schildpadden die hier lopen. Vooral als ze even gaan oversteken als je met 60 km per uur op een pad van hooguit 2,5 meter breed komt aan scheuren. Nooit geweten dat een schildpad best hard kan rennen. Echter, dat beest rende natuurlijk weer de verkeerde kant op, namelijk de kant waar ik er juist in een alles of niets poging langs wilde scheuren, dus dat werd dus een enkeltje zandhappen voor Robert, omdat ik vol in de remmen moest om de schildpad nog een waardig leven te gunnen. Gelukkig kwam ik er met een paar schrammetjes en wat hoongelach van die engelsevanaf.

Een andere taak is zorgen voor voldoende vlees. Daarom zijn afgelopen weekend de jagers maar weer eens langs geweest. We begonnen rond 18:00 ‘s avonds met jagen (ik reed), kwamen om 20:00 even terug om te braaien en de nodige alcoholische versnaperingen naar binnen te werken en zijn toen om 23:00 weer gaan rijden tot ‘s morgens 08:00. Bij elkaar hadden we 14 springbokken, 3 impala's en 1 kudu geschoten. Helaas was ons kerstdiner (struisvogel) ons nog te snel af...! En dan te bedenken dat die jagers om 22:00 nog vrolijk beschonken op 'little green bag' van George Baker en 'Ren Leny Ren' van Acda en de Munnik stonden te springen. Ja het is een bizar leventje hier!

Twee springbokken waren wel heel erg zielig, omdat ze hoogzwanger waren. Daar kwamen we pas achter toen we ze geschoten hadden. We hebben ze beide snel (of vinnig zoals de afrikanen zeggen) opengemaakt (keizerssnede) en geprobeerd het jong nog tot leven te brengen, door mond op mond te blazen en op het hartje te drukken. Eentje heeft er hierdoor nog ongeveer 4 uur geleefd, maar uiteindelijk hebben ze het beide niet gehaald, was wel treurig. We hadden die ene zelfs al melk gegeven.

Maar nu mijn eigen spannende verhaal, want zelf ben ik vorige week ook met de schrik vrijgekomen. We gingen namelijk kamperen met Khaya in de baviaanskloof (6 uur rijden van hier). Echt een ontzettend mooi nationaal park in Zuid Afrika. Afgezonderd van elektriciteit, telefoonbereik en stromend water. Nu had ik samen met nog 2 (Martijn en Jo) andere op vrijdag verzonnen om de volgende dag een berg te gaan beklimmen (en dan ook echt een berg en niet zoiets als het tunneltje bij Chipolata) om te proberen of we in de hoogte wel telefoonbereik hadden, omdat iedereen benieuwd was naar de loting van het WK Voetbal. Toen we de volgende dag na een klim van anderhalf uur eindelijk boven waren gekomen (en natuurlijk geen bereik hadden) wouden we even van het uitzicht aan de andere kant van de top genieten. Dus wij achter elkaar door de bush naar de andere kant lopen. Martijn voorop, ik als tweede en Jo als derde. Kijk ik halverwege opeens 5 seconden naar beneden, zie ik een enorme slang verstopt vlak naast de plek waar Martijn zijn voet zojuist had neergezet (hij was er dus bijna op gestapt) en ik bijna mijn voet neerzettedus ik schreeuw ' hey pas op' en Martijn kijkt om en schrok zich lazerus. Bleek het te gaan om een puff adder, een ontzettend giftige slang die in afrika zorgt voor 60% van de dodelijke slangenbeten bij mensen. Als Martijn of ik erop was gaan staan, hadden we echt een ontzettend groot probleem gehad, omdat we bovenop een berg stonden met natuurlijk niemand in de buurt. Maar laat ik verder maar niet overgaan in doem senario's, want dan moet ik ook mijn bijna dood verhaal met de witte haai, de krokodillen en de leeuwen nog vertellen en dan wordt het thuisfront nog ongerust. HAKUNA MATATA!!

Maar verder was het kamperen in de baviaanskloof erg gezellig en erg mooi. ‘s ochtends moest je soms hard achter de bavianen aan rennen, omdat zij er met jou rommel/eten vandoor gingen. Die beesten waren echt irritant. En het natuurschoon was waanzinnig!

Wat betreft de loting van het WK is het wel jammer dat Nederland (nog) niet naar PE komt. Maar er zijn nog genoeg leuke teams die al wel naar PE komen. Ik heb inmiddels al wel kaarten voor alle groepswedstrijden van het Nederlands elftal besteld bij de FIFA, De loting (om ze te krijgen) is in februari, dus tot die tijd heb ik geen nagels op mijn vingers mam. Ik hoop echt dat ik er bij kan zijn, ik schat me kansen wel redelijk hoog in!

Mijn tijd hier op de cheetah farm zit er bijna op. 27 December zal ik vertrekken om eerst nieuwjaar te vieren in Durban en me daarna te vestigen in PE. The best is yet to come zal Frank Sinatra zingen en daar hoop ik dan ook heel erg op. Al geniet ik hier echt van iedere seconden dat ik hier nog ben.

Volgende week is het alweer kerstmis (ik heb gelukkig pas 1 keer WHAM gehoord met Last Christmas!). De kerstboom is zojuist in het huis gearriveerd. Dat is het eerste wat ik dan ook van kerst mee krijg. Normaal zie je overal lichtjes buiten hangen en loop je met je dikke jas in de sneeuw je zusje in te zepen met sneeuw tot ze huilend naar haar moeder gaat. Maar momenteel is het hier erg warm en ben je blij als je even in de schaduw kan zitten, heel erg bizar. Hoorde dat jullie bijna kunnen schaatsen, echt heel maf!!

Tot slot wil (voor het geval dat ik niks meer van me laat horen voor die tijd) ik nu iedereen alvast een vrolijk kerstfeest wensen en een gelukkig nieuwjaar. Dat jullie die 8 treurige maanden zonder mij maar goed door mogen komen...!!