WK Kaarten
Even een snelle update op deze vrijdagochtend:
Zojuist heb ik te horen gekregen dat ik kaarten heb voor alle groepswedstrijden van het Nederlands elftal! Dus Nederland-Denemarken, Nederland-Japan en Nederland-Kameroen.
Nu zit ik alleen met het volgende probleem en dat is vervoer en dat ik in die periode met Khaya ook ontzettend druk ben, dus waarschijnlijk wordt het nog een kaartje verkopen! Maar deze jongen zit in ieder geval bij Nederland - Denemarken!!
Beautiful Africa: The Wild Coast
Er zijn alweer 3 weken voorbij sinds mijn vorige blog, maar het voelde weer als 3 dagen. Echt ongelofelijk hoe snel de tijd hier gaat en hoeveel ik hier meemaak, ik zal niet weten waar ik moet beginnen…!
Laat ik eerst maar beginnen met de volgende link die iedereen maar even moet bekijken, klik op de volgende link: http://www.donaldduck.nl/dagboek/post/19 Ja zelfs de Donald Duck is mij niet vergeten. Na mijn beroemdheid in het blad, ben ik nu al door gegroeid naar de website!
Wild Coast:
Dit weekend ben ik met Martijn (mijn baas van Khaya), zijn 2 kinderen en Pim (mijn nieuwe huisgenoot) op pad geweest naar de Wild Coast. Dit is het gebied tussen Port Elizabeth en Durban. Een streek waar de tijd lijkt stil te staan, hier kom je dus het “echte” Afrika tegen. Op donderdagmiddag zijn we vertrokken naar Chintsa. Hier hebben we de nacht doorgebracht in een hele goede backpackers. ‘s avonds hebben we de barman van zijn Brandy (citroen-brandewijn) afgeholpen, met als gevolg dat Pim en ik midden in de nacht in de Indische Oceaan liepen te springen, zingen en natuurlijk zwemmen. Terug thuisgekomen lag Martijn slapend op ons te wachten en zijn we vrolijk verder gegaan met onze praatjes.
Onder het mom van ’s avonds een vent, ’s ochtends een vent hebben we de volgende ochtend surfles genomen. En kwamen we er achter hoe koud de oceaan wel niet wat, iets waar we gek genoeg de nacht er voor geen last van hadden…! Ik ga nu niet vertellen dat ik nu gemakkelijk op die surfplank kon staan, maar er is wel vordering gemaakt als ik het vergelijk met afgelopen zomer in Frankrijk. Nadat we uitgesurft waren zijn we met z’n allen verder gereden naar onze eindbestemming Lusikisiki. We werden hier ontvangen door Louis. Hij heeft hier een paar jaar geleden een bestaan opgebouwd tussen de traditionele Zuid Afrikaanse Xhosa cultuur. Een bestaan betekent hier een modderhutje en een woonhuisje en last but zeker not least een toilet met een schitterend uitzicht. Als je op deze WC zit heb je zo’n weergaloos uitzicht, dat ik wel uren op die wc zou willen doorbrengen. Gelukkig was de rest van de omgeving ook verbluffend mooi dat ik wel van die wc afmoest. Dit was wel de mooiste omgeving die ik tot nu toe in Zuid Afrika heb gezien. Louis probeert hier een leven op te bouwen waarin hij zichzelf in alle basisbehoefte kan voorzien en hij helpt de lokale bevolking waar nodig. Nadat we aangekomen waren en eindelijk allemaal een beetje bijgekomen waren van de eerste indrukken in deze mooi omgeving zijn we gaan eten en kregen we ’s avonds een kampvuur concertje, bij een mooie zonsondergang en later een mooie sterrenhemel, van de plaatselijke jeugd. Heel erg gaaf en ontzettend mooi gezongen ookal zongen ze volgens mij constant hetzelfde maar dan op een andere manier. In ieder geval klonk het erg goed en heb ik zelf ook nog even mijn trommelritme geoefend. Niet geheel onverdienstelijk al zeg ik zelf. Slapen deden we op eenvoudige matrasjes op stal en dat beviel eigenlijk prima.
De volgende ochtend zijn we wandelend naar een grote waterval gelopen en hebben we onderweg contact gemaakt met de lokale bevolking, wat natuurlijk voor hun erg raar is (wij als blanken die foto’s van hun maken) maar voor ons natuurlijk ook heel raar is. Je voelt je echt de koning(in) omdat je werkelijk naar iedereen aan het zwaaien bent. Die mensen gaan helemaal door het dolle heen als je een foto van ze maakt en die foto vervolgens aan ze laat zien. Ze vinden het echt fantastisch om zichzelf terug te zien. Dat zijn echt van die kleine dingetjes waar ze van genieten, heel mooi om te zien. Na lekker gezwommen maar vooral genoten te hebben van de watervallen ben ik in mijn eentje nog wat gaan lopen en heb ik nog meer foto’s geschoten van het dorp. Op dat soort momenten kom pas echt tot inkeer. En nu wil ik niet de filosoof gaan uithangen, maar ik heb me echt afgevraagd of het spreekwoord “stilstand is achteruit gang” wel klopt. Als je ziet dat wij “rijke Nederlanders” al boos worden als onze televisie kapot is of als we ’s avonds uit bed moeten om het lichtknopje nog uit te drukken en hierom beginnen te mopperen vraag je jezelf af of al die technologie wel zo goed is. Deze mensen die totaal niets hebben zijn tenminste wel gelukkig met wat ze hebben en lopen niet te mopperen, omdat ze gaten in hun kleren hebben. Natuurlijk ze weten niet beter, maar toch het zet je wel aan het denken. Een paar koeien, kippen en maispap daar doen ze het mee! En zo kan ik nog wel even verder filosoferen, maar dat zal ik jullie besparen, feit is dat ik dit weekend echt op sommige momenten tot inkeer gekomen ben. Die omgeving was echt te mooi voor woorden. En daarom moet ik er maar eigenlijk mee ophouden om er over te typen, want het is gewoon te veel en je moet het eigenlijk zelf met eigen ogen zien om het te begrijpen.
In de middag hebben we de plaatselijke jeugd ook nog uitgedaagd voor een voetbalwedstrijd, dus stonden we ’s middags lekker een potje te ballen. Ook indrukwekkend! Je zag die jongens echt genieten en ze konden nog aardig voetballen. De volgende dag zijn we toen weer in 8 uur terug gereden naar PE, maar lange autoritten zijn hier ook geen probleem, de natuur is zo overweldigend dat je je echt niet verveelt! Onderweg zie je zoveel, mooie typische Afrikaanse dorpjes, unieke momenten op de snelweg met koeien, schapen, geiten en wrattenzwijnen die graag de voorkant van de auto willen voelen en het geboortehuis van Nelson Mandela (mooi optrekje!)
Aan ieder weekend komt een einde dus nu zit ik weer op kantoor te werken, maar ook dat is zeker geen straf. Lekker op de slippertjes, in korte broek naar werk. En als het een keer heet is gaan we lekker om 3 uur bij het zwembad liggen. Mijn werk houdt eigenlijk het volgende in. Ik doe 2 dagen per week de marketing voor het Khaya travel center. Hier kunnen studenten weekend of dagtours boeken, auto’s huren etc.. etc.. Ik moet er eigenlijk voor zorgen dat die weekend tours vol komen te zitten, dat mensen dagtrips gaan boeken etc.. Kortom zorgen dat het travel center goed loopt. Daarnaast moet (nahjah moeten, het is meer een kwestie van mogen) ik die tours ook nog eens begeleiden. Dit zijn tours naar verschillende plaatsen in Zuid Afrika. Dus bijvoorbeeld een weekend hiken, of naar Addo olifant park, bungee jumpen/skydiven$ etc… Heel erg divers en te leuk. Daarnaast komt het WK Voetbal er aan. Martijn heeft hiervoor een website (www.findaroominsa.co.za) opgericht, waar supporters van het WK een kamer kunnen huren in Port Elizabeth. Dit is natuurlijk interessant voor alle supporters van de landen die hier in PE komen spelen (Engeland, Duitsland, Portugal bijvoorbeeld). Hier doe ik ook de marketing voor samen met Pim en Martijn. Het is nu vooral ideeën maken en plannen uitzetten zodat we er over een aantal maanden klaar voor zijn en al onze huizen vol zitten als alle ogen op Zuid Afrika gericht zijn. Echt een tijd waar ik nu al ontzetten naar uitkijk. Gek genoeg denk je er soms niet aan, maar in mijn plaats worden binnenkort gewoon wedstrijden van het WK voetbal gespeeld. PE komt langzaam maar zeker in de sfeer. Het stadion is al geruime tijd af, maar de overige faciliteiten moet nog hard gewerkt worden. Volgende week is trouwens de loting voor de WK kaarten en hoor ik dus of ik naar een van de wedstrijden van het Nederlands elftal kan gaan.
Tot slot haal ik ook nieuwe studenten die hier heen komen op van het vliegveld en breng ze naar hun verschillende huizen. Dus dan ben ik eigenlijk een beetje door de stad aan het rijden. Ook wat dit betreft moet ik zeggen, dat het werk ontzettend divers is en het gewoon erg moeilijk is om het op papier uit te leggen. Jullie moeten gewoon allemaal hierheen komen om het echt te begrijpen.
Gelukkig heb ik dan eindelijk deze week iemand die deze stap wel gemaakt heeft want Paatje Piet (ofwel papa) komt dit weekend over. Hij is op dit moment met een groepsreis aan het reizen van Johannesburg naar Kaapstad en komt vrijdag aan in Port Elizabeth. Hier zal ik hem ontmoeten en hem Port Elizabeth laten zien. Op vrijdag zal ik hem eerst meenemen naar een township, vervolgens zal ik hem mijn huis laten zien, gaan we lekker uit eten en zullen we nog wel een aantal dingen gaan doen (lekker vaag..), de volgende dag zal ik hem naar de Cheetah farm rijden. En kan ik hem eindelijk met eigen ogen de Cheetahs laten zien en begint hij hopelijk eindelijk te begrijpen waarom ik hier zo’n fantastische tijd heb gehad. De volgende dag rijd ik met hem naar Oudtshoorn (struisvogel hoofdstad)onderweg zullen we een aantal keer stoppen om wat leuke dingen te doen en hier zorg ik weer dat hij herenigd met zijn reisgenoten. Ik ga zelf proberen om daar ook de nacht door te brengen. De volgende dag moet ik dan in mijn eentje een aantal honderd kilometers terugrijden naar Port Elizabeth. Maar heb geen medelijden met me. Dit gaat over de Garden Route, een van de mooiste routes die je in Zuid Afrika kan maken. Dus ook komend weekend wordt weer genieten. Helemaal omdat mijn vader een lading appelstroop en stroopwafels meebrengt en hij al mijn souvenirs die ik tot nu toe heb gekocht bij hem kan dumpen, scheelt mij weer heel wat kilo’s! Maar buiten dat vind ik het erg fijn dat hij komt. Want het is gewoon via e-mail en skype erg moeilijk om te beschrijven wat het leven hier inhoud.
Voor de rest ben ik hier ook een zangcarrière begonnen in de plaatselijk karaoke bar. Het publiek ging flink los om Pim en mijn versie van Billy Joels Piano Man. Verder vullen we onze avondjes met lekker uit eten (is hier goedkoper dan zelf koken), squashen, leuke feestjes en lekker op de bank een filmpje kijken. Kortom ik vermaak me echt wel. Ik kijk ook echt steeds meer met argusogen naar die 16e augustus, de dag dat ik moet terugkeren naar het zeikerige, alles geregelde Nederland, sorry dat ik het zo neerzet. Maar het is echt zo! Tot die tijd houd ik me maar bezig met leuke reisjes in Zuid Afrika!
Ik zal overigens zo snel mogelijk weer wat foto’s publiceren op mijn blog en wellicht wat filmpjes.
Tot slot ga ik mijn blog wat interactiever maken. Ik zal er spoedig een aantal foto’s opzetten van een aantal vruchten. Mogen jullie raden wat voor een plant het is. Voor degene die het goede antwoordt geeft regel ik een gratis verblijf voor 2 nachten in Port Elizabeth! Lijkt mij de moeite wel waard!
Terug in de bewoonde wereld
Ik ben weer terug in de bewoonde wereld. Ik heb de cheetah’s achter me gelaten en zit nu in Port Elizabeth. En ben tussendoor ook nog op vakantie geweest in Durban. Genoeg stof dus om jullie even over te berichten dacht ik zo.
Laat ik beginnen met iedereen een Gelukkig, gezond en vrolijk Nieuwjaar te wensen, alle goeds voor 2010!!
Mijn laatste dagen op de cheetah farm waren erg leuk. Ik was zelf verantwoordelijk voor ontzettend veel dingen en voelde me ook erg gewaardeerd. Toen ik wegging zeiden ze ook dat ze nog nooit zo’n hardwerkende vrijwilliger hadden gehad. Ze noemde me een dwaze Hollander die midden op de dag nog graag wat wou doen in de brandende zon.
Kerst was wel erg raar. Ik zat kersmuziek bij het zwembad te luisteren, echt te bizar. Maar het was wel erg gezellig met ontzettend lekker eten en natuurlijk de cadeautjes bij de kerstboom. Op mijn laatste dag moest ik nog een groep zimbabwanen rondleiden op de farm en toen was ik de eerste die ontdekte dat een van de giraffen een baby had gekregen. Toen ik dit heugelijke nieuws vertelde was iedereen ontzettend vrolijk en hebben we de giraffe natuurlijk Robert genoemd.
En het stekelvarkentje heb ik helaas niet meer gevangen!
Toen ik bij de cheetahs weg ben gegaan ben ik met de bus op vakantie geweest naar Durban. De bus had volgens goed Afrikaans gebruik 2 uur vertraging op de heen weg en de terugweg was een ramp op zich waar ik later op terug kom!
Durban was erg mooi. Op India na wonen hier de meeste mensen van Indische afkomst, het straatbeeld wordt dus vooral gedomineerd door oude Indische mannen met jonge vrouwen…!! Op iedere hoek van de straat staan ze wel kruiden, specerijen, fruit, groente en nep artikelen te verkopen. Echt heel gezellig allemaal en vooral heel mooi. Maar waar ik ook keek ik kon bijna geen blanken vinden, maar gek genoeg voelde ik me echt op mijn gemak. Zelfs toen ik verdwaald was in een van de beruchtste buurten van Durban voelde ik me erg goed, er waren genoeg “wegwijspieten” die mij vriendelijk de weg naar de veiligere zones wezen. Verder ben ik in Durban naar seaworld geweest en ben heerlijk tot inkeer gekomen in de botanische tuinen en op het strand aan de indische oceaan.
Oud & Nieuw heb ik in het Casino van Durban gevierd, het jaar begon daardoor met een verlies van 200 Rand (20 euro) dat viel dus nog best mee. En daarna ben ik naar een goed strandfeest geweest. Was erg gezellig. De volgende dag heb ik natuurlijk een nieuwsjaarduik gedaan. Hier waren alleen verdacht weinig unox mutsen, rookworsten en erwtensoep te vinden. Ik dacht toch een gemiste kans voor meneer Unox…! Dat terwijl een van de Unilever fabrieken toch in Durban staat, hier komt de suiker voornamelijk vandaan, het is maar dat jullie het weten als jullie je kopje thee met suiker vanavond zitten te drinken!
Het was overigens maar goed dat ik mijn Nieuwjaarsduik al vroeg in de ochtend had gehouden. In de middag was half Durban naar het strand uitgelopen het zag er echt letterlijk zwart van de mensen. Echt in hele optochten liepen ze naar het strand toe. Had er een man op een witte schimmel voorop gezet en je zou denken dat Sinterklaas de verkeerde afslag naar Spanje had genomen. Maar ze zitten hier niet alleen op het strand. Ze liggen zelfs op de weg naast het strand en op de parkeerplaatsen bij het strand muziek te maken en te braaien. Echt een geweldige sfeer hangt er dan tot laat in de avond.
De laatste avond ben ik alleen wezen uit eten in een (lopend) buffet , onbeperkt eten, en dat heb ik geweten. Wanneer ik Nederland naar zo’n restaurant ga ben ik altijd in gezelschap van mijn ouders of vrienden die je aankijken als je voor de 5e keer een bord eten gaat halen. Hier had ik dus niemand die me gek aankeek (al zag ik ze wel denken). Gevolg: 9 borden in ander half uur, met echt alles wat je je maar voor kan stellen voor 10 euro incl. drinken!! Ik wil een ieder van jullie aanraden om dat niet te doen als je de volgende dag een busreis van 12 uur moet maken!!
De volgende ochtend begon de ramp al vroeg namelijk. De bus vertrok om half 7. Echter, na een kwartier stonden we stil bij een Shell pompstation en konden we niet verder. Dus werd er een monteur gebeld die pas 3 uur later kwam opdagen…(jaah mensen het is Afrika). In die 3 uur was ik al 2 keer naar de WC gerend. Toen ik na de 3e keer van de WC terug kwam, was de bus opeens weg. Dus ik werd al kokend heet van binnen, had het nummer van mijn paps en mams al bijna gebeld (niet dat die iets konden doen), maar ben toen even rond gaan lopen en bleek de monteur gearriveerd te zijn en had hij de bus even verplaatst. Na een uur en een wc ronde verder konden we gelukkig weer rijden met 4 uur vertraging. Mijn persoonlijke WC problemen gingen helaas door en in de bus hadden we alleen een wc voor plassen. De volgende stop was pas 4 uur verder in Umtate dus ik moest maar zien hoe ik dat overleefde. Nah ik zal niet teveel op details in gaan, maar ik leef nog. Ben 4 keer naar de WC in de bus gerend, maar zal maar niet vertellen hoe ik het voor elkaar heb gekregen. 400 KM voor PE viel de bus vervolgens weer uit en konden we onze weg na een uur pas weer vervolgen, met als gevolg dat ik na 18 uur eindelijk in Port Elizabeth was. Echt een hel, maar het eten was erg lekker! Ik denk dat ik het aan Mariekes gelukspoppetjes te danken heb, dat ik het overleefd heb. Het was echt vreselijk. Of zoals de Dijk zingt: Wanhoop niet, wanhoop niet! Straks is het allemaal weer anders en misschien wel beter dan ooit, dus wanhoop niet, wanhoop nooit! Dat nummer heb ik dus ook maar even op repeat gezet en houd ik me nu maar aan vast.
Mijn huis in PE is eigenlijk wel heel erg goed. Ik denk dat veel studenten in Utrecht er heel wat voor over zouden hebben. Ik beschik over een redelijk keuken, een grote woonkamer, klein terras, 2 badkamers (met eindelijk weer een verstelbare douchekop!!) en een eigen slaapkamer en er zit ook nog een zwembad bij. Het huis staat op een soort van groot appartementen complex. Ik deel het huis nu nog met 1 Hollandse dame uit Groningen. Erg gezellig. Zij gaat eind januari weg en dan komt er een gozer uit brabant en half februari een meid uit Tilburg. Daarnaast beschik ik sinds vandaag over een Kia piccanto voor mezelf en een Laptop van Khaya. Erg lekker zo’n laptop want dat betekent dat ik gewoon kan werken aan de rand van het zwembad….! Maar over mijn werkzaamheden bij Khaya zal ik jullie wel later berichten, want ik ben er vandaag pas begonnen. Voor meer informatie over Khaya verwijs ik naar de website www.khayavrijwilliger.nl. Overigens dat links rijden valt nog best mee. Het ergste is alleen dat de richtingaanwijzer hier rechts zit. Dus iedere keer als ik wil afslaan zet ik de ruitenwissers aan..!
Nu ik weer in de grote stad ben ik het bezoeken van de supermarkten ook weer begonnen. Ik vind het nog steeds echt een genot om hier naar de supermarkt te gaan. Ik ga het bijna zien als een uitje waar ik wel geld wil voor betalen. Als klap op de vuurpijl heb ik ook nog iets ontdekt. Ze verkopen hier pepernoten!!! Ja echt waar. Ze zien er precies hetzelfde uit, worden ook verkocht in zakken van verschillende maten. Alleen ze smaken een heel klein beetje anders, maar nog steeds erg lekker! Ze noemen ze hier Ginger Nuts, echt heel gaaf. Dus nu verdenk ik al die zwarte pieten uit Nederland. Ik denk namelijk dat zij alle overgebleven pepernoten uit Nederland hier in afrika verkopen. Dat verklaart misschien waarom er hier zoveel zwarte mensen rondlopen….! Oke genoeg flauwe grappen over de zwarte. Ik moet zeggen dat ik tot nu toe alleen nog maar lof voor hun over kan hebben. Ik voel me hier echt op mijn gemak, ze zijn echt ontzettend aardig. Beter dan die zeurende chagrijnige Nederlanders! Ook heb ik al hardloop schoenen gekocht om me voor te bereiden op de marathon en heb ik alweer een aantal Disney spulletjes gekocht. Sorry, maar de verslaving zit er echt nog goed in!
Tot slot wil ik jullie nog op 3 dingen wijzen. Ik heb namelijk een aantal filmpjes gemaakt die ik nu eindelijk kan vertonen omdat ik hier over een goede internet verbinding beschik. Ik zal dus regelmatig filmpjes op mijn Youtube account zetten, mijn adres hiervoor is: http://www.youtube.com/user/robert19871000 er staan er nu al 2 op, en de klapper getiteld Lion King volgt erg snel!!!
Daarnaast heb ik nu ik in PE woon ook een postadres gekregen, dus als je je een keer geroepen voelt om iets te sturen dan volgt hier mijn adres:
Robert Vernooij
34 Belmore Park
Cape Road
Cotswold
Port Elizabeth 6045
South Africa
En tot slot heb ik nu ook weer de beschikking over Skype dus als je een keer wilt skypen dan doe ik dat heel erg graag. Moet je wel van te voren een afspraak maken. Dat klinkt raar, maar ik moet voor internet naar het kantoor in de avond. Dus dan is het makkelijker om het op afspraak te doen, want dan weet je zeker dat ik er ben! Hoop dat het allemaal goed gaat!
Ohjah ik ga dit weekend waarschijnlijk skydiven in Plettenberg Bay!!!!!!!!
Ranger Report
Denk je alles al gehad te hebben van krantenlopen tot vakkenvuller en van badmeester tot werken voor de Donald Duck, wordt ik opeens Ranger!!
Sinds afgelopen donderdag ga ik namelijk door het leven als ranger. Jacques, de ranger die normaal dagelijks de leiding hier heeft, is namelijk voor 4 weken met vakantie naar Durban en daarom heb ik nu samen met een vrijwilliger uit Engeland en een permanente vrijwilligster uit Japande leiding over de cheetah farm. Mijn takenpakket bestaat vooral uit het verzorgen van de dieren hier, wandelen met de cheetahs, gasten rondleiden op een game drive en ik ben gedoopt tot chef waterleiding. Als er een probleem met het water is moet ik het fixen. Mijn grootste vijand hierbij is de porcupine (stekelvarkentje) die nogal graag de waterleiding kapot knaagt. Daarom doe ik mijn uiterste best om hem te vangen door iedere avond een val voor hem te plaatsten. Maar tot nu toe ben ik hier nog niet echt reuze gelukkig in, omdat ik alleen nog maar hysterische apen heb gevangen. Wel grappig, maar dat stekelvarkentje begint me nu wel op de zenuwen te werken moet ik zeggen.Men zegt overigens dat het vlees van een stekelvarkenontzettend goed is,een ander excuus om hem te vangen...
Ik heb ook de beschikking over een quad (Hey Bartjan deze quad is gelukkig een automaat, dus met deze quad houd ik het wel langer vol dan 30 seconden) en als man wil je de snelheid van zo'n speeltje wel even testen op een zandpad. Dat kan nog best gevaarlijk zijn met die stomme schildpadden die hier lopen. Vooral als ze even gaan oversteken als je met 60 km per uur op een pad van hooguit 2,5 meter breed komt aan scheuren. Nooit geweten dat een schildpad best hard kan rennen. Echter, dat beest rende natuurlijk weer de verkeerde kant op, namelijk de kant waar ik er juist in een alles of niets poging langs wilde scheuren, dus dat werd dus een enkeltje zandhappen voor Robert, omdat ik vol in de remmen moest om de schildpad nog een waardig leven te gunnen. Gelukkig kwam ik er met een paar schrammetjes en wat hoongelach van die engelsevanaf.
Een andere taak is zorgen voor voldoende vlees. Daarom zijn afgelopen weekend de jagers maar weer eens langs geweest. We begonnen rond 18:00 ‘s avonds met jagen (ik reed), kwamen om 20:00 even terug om te braaien en de nodige alcoholische versnaperingen naar binnen te werken en zijn toen om 23:00 weer gaan rijden tot ‘s morgens 08:00. Bij elkaar hadden we 14 springbokken, 3 impala's en 1 kudu geschoten. Helaas was ons kerstdiner (struisvogel) ons nog te snel af...! En dan te bedenken dat die jagers om 22:00 nog vrolijk beschonken op 'little green bag' van George Baker en 'Ren Leny Ren' van Acda en de Munnik stonden te springen. Ja het is een bizar leventje hier!
Twee springbokken waren wel heel erg zielig, omdat ze hoogzwanger waren. Daar kwamen we pas achter toen we ze geschoten hadden. We hebben ze beide snel (of vinnig zoals de afrikanen zeggen) opengemaakt (keizerssnede) en geprobeerd het jong nog tot leven te brengen, door mond op mond te blazen en op het hartje te drukken. Eentje heeft er hierdoor nog ongeveer 4 uur geleefd, maar uiteindelijk hebben ze het beide niet gehaald, was wel treurig. We hadden die ene zelfs al melk gegeven.
Maar nu mijn eigen spannende verhaal, want zelf ben ik vorige week ook met de schrik vrijgekomen. We gingen namelijk kamperen met Khaya in de baviaanskloof (6 uur rijden van hier). Echt een ontzettend mooi nationaal park in Zuid Afrika. Afgezonderd van elektriciteit, telefoonbereik en stromend water. Nu had ik samen met nog 2 (Martijn en Jo) andere op vrijdag verzonnen om de volgende dag een berg te gaan beklimmen (en dan ook echt een berg en niet zoiets als het tunneltje bij Chipolata) om te proberen of we in de hoogte wel telefoonbereik hadden, omdat iedereen benieuwd was naar de loting van het WK Voetbal. Toen we de volgende dag na een klim van anderhalf uur eindelijk boven waren gekomen (en natuurlijk geen bereik hadden) wouden we even van het uitzicht aan de andere kant van de top genieten. Dus wij achter elkaar door de bush naar de andere kant lopen. Martijn voorop, ik als tweede en Jo als derde. Kijk ik halverwege opeens 5 seconden naar beneden, zie ik een enorme slang verstopt vlak naast de plek waar Martijn zijn voet zojuist had neergezet (hij was er dus bijna op gestapt) en ik bijna mijn voet neerzettedus ik schreeuw ' hey pas op' en Martijn kijkt om en schrok zich lazerus. Bleek het te gaan om een puff adder, een ontzettend giftige slang die in afrika zorgt voor 60% van de dodelijke slangenbeten bij mensen. Als Martijn of ik erop was gaan staan, hadden we echt een ontzettend groot probleem gehad, omdat we bovenop een berg stonden met natuurlijk niemand in de buurt. Maar laat ik verder maar niet overgaan in doem senario's, want dan moet ik ook mijn bijna dood verhaal met de witte haai, de krokodillen en de leeuwen nog vertellen en dan wordt het thuisfront nog ongerust. HAKUNA MATATA!!
Maar verder was het kamperen in de baviaanskloof erg gezellig en erg mooi. ‘s ochtends moest je soms hard achter de bavianen aan rennen, omdat zij er met jou rommel/eten vandoor gingen. Die beesten waren echt irritant. En het natuurschoon was waanzinnig!
Wat betreft de loting van het WK is het wel jammer dat Nederland (nog) niet naar PE komt. Maar er zijn nog genoeg leuke teams die al wel naar PE komen. Ik heb inmiddels al wel kaarten voor alle groepswedstrijden van het Nederlands elftal besteld bij de FIFA, De loting (om ze te krijgen) is in februari, dus tot die tijd heb ik geen nagels op mijn vingers mam. Ik hoop echt dat ik er bij kan zijn, ik schat me kansen wel redelijk hoog in!
Mijn tijd hier op de cheetah farm zit er bijna op. 27 December zal ik vertrekken om eerst nieuwjaar te vieren in Durban en me daarna te vestigen in PE. The best is yet to come zal Frank Sinatra zingen en daar hoop ik dan ook heel erg op. Al geniet ik hier echt van iedere seconden dat ik hier nog ben.
Volgende week is het alweer kerstmis (ik heb gelukkig pas 1 keer WHAM gehoord met Last Christmas!). De kerstboom is zojuist in het huis gearriveerd. Dat is het eerste wat ik dan ook van kerst mee krijg. Normaal zie je overal lichtjes buiten hangen en loop je met je dikke jas in de sneeuw je zusje in te zepen met sneeuw tot ze huilend naar haar moeder gaat. Maar momenteel is het hier erg warm en ben je blij als je even in de schaduw kan zitten, heel erg bizar. Hoorde dat jullie bijna kunnen schaatsen, echt heel maf!!
Tot slot wil (voor het geval dat ik niks meer van me laat horen voor die tijd) ik nu iedereen alvast een vrolijk kerstfeest wensen en een gelukkig nieuwjaar. Dat jullie die 8 treurige maanden zonder mij maar goed door mogen komen...!!
Wat een rare (struis)vogel die Robert
Tsja na al die cheetah achtervolgingen vond ik zelf ook wel eens de tijd rijp voor mijn eigen achtervolging. Op een middag waren we op zoek naar een lek in de waterleiding (omdat we hier met 38 graden amper nog water hadden!) en reden we vanzelf naar een groep struisvogels met papa, mama en een aantal kleine struisvogeltjes. Jacques (ranger) vroeg mij of ik zin had om te proberen om (voor de grap) een struisvogel te vangen. Ja en dat laat ik me geen 2 keer zeggen, dus hup uit de Land Rover en als een gek achter zo`n struisvogel aan rennen (was vroeger op school dus niet voor niets wereldkampioen overlopertje). En na 40 seconden gesprint te hebben zag de struisvogel ook het kansloze van zijn eigen vlucht in en hield hij op. Tsjakaa! Struisvogel gevangen! Haha, echt te mooi voor woorden! Iedereen lachtte zich kapot (crazy kaaskop), maar toen kwam het stomme werk, want de rest van de familie struisvogel was natuurlijk al ver weg, dus kon ik in de brandende zon het kleintje terug gaan brengen naar zijn moeder. Uiteindelijk heb ik na een uur zoeken eindelijk zijn familie gevonden en waren ze weer herenigd!
Verder heb ik ook nog gezocht naar een luipaard. Echt een fantastisch avontuur. Veel mensen denken dat een luipaard hetzelfde is als een cheetah, maar niets is minder waar. De farm waar ik momenteel verblijf maakt deel uit van de baviaanskloof. Een enorm gebied, waar 3 luipaarden met sensoren rondlopen. Deze sensoren zijn aangebracht door de luipaard foundation, die informatie bijhoud over deze dieren. Eens in de zoveel tijd moeten ze de luipaarden dus opsporen om informatie uit te lezen (uit de GPS), hiervoor moeten we de luipaard op 1 km naderen. Echter, een luipaard in het wild spotten is ontzettend moeilijk want ze houden zich goed verborgen. Via onze GPS en antennes moesten we de luipaarden opsporen. Hiervoor moesten we echt over wegen lopen waar koeien amper op kunnen lopen en door (fantastische) natuur lopen waar je niet wilt verdwalen! Echt heel gaaf om mee te maken, vooral de spanning die door je lichaam heen gaat als je zo'n beest op 10 km nadert. Uiteindelijk hebben we 1 luipaard kunnen opsporen, maar kwamen we niet dichter dan 8km in de buurt. Erg jammer, maar echt (alweer) een geweldige ervaring.
Momenteel zijn alle Nederlandse vrijwilligers naar huis en ben ik de enige vrijwilliger hier. Eindelijk rust. Om dit te vieren gingen we vrijdagmiddag even lunchen in het dorp Steylerville. Om jullie een indruk te geven over Steylerville. Dat is 1 lange straat, met een drankhandel, een supermarkt (in schuur), een restaurantje, een aantal huizen, wat geiten en schapen en een hele mooie, grote kerk. Echt in de middle of now where dus. Zitten we daar te lunchen, zit er naast ons een man en een vrouw, nogal asociaal een tosti naar binnen te werken. Ik denk nog, zullen wel amerikanen zijn. Even later hoor ik ze goed met elkaar praten, en ja hoor Nederlanders! Het is echt ongeloofelijk, nederlanders vind je echt overall, echt niet normaal. Het is net onkruid. Wel heel apart, waar een klein land wel niet ‘groot' in kan zijn!
Maar verder is alles nog steeds top hier. Ben ook weer flink aan het zwemmen. We hebben hier een zwembad van ongeveer 12 meter. Ik begon met 50 baantjes te zwemmen, maar inmiddels zit ik al op de 300 per keer, heerlijk. Ik ben echt van ieder moment aan het genieten. De tijd gaat zo snel. Ben al bijna 4 weken weg uit Nederland, maar het voelt echt als een half weekje hooguit.
Er wordt er hier redelijk veel (Afrikaans)voetbal uitgezonden. Ik zal jullie alvast waarschuwen. Iedereen op de tribune loopt op zo'n lompe toeter te blazen. Echt alsof je 90 minuten een enorme zwerm wespen in je huis hebt zit. Het stoort heel erg, maar zal voor de WK wel een gewoonte worden. Dan weten jullie dat alvast, luister niet naar Frank Snoeks dit jaar: Koop oordoppen!
Verder is het Zuid Afrikaanse clubvoetbal niet om aan te zien. Dramatisch niveau. Alleen maar lange ballen. Misschien dat er hier nog toekomst voor jullie is Ferran en Sjors! Heb ik jullie in ieder geval al die jaren nog ergens voetballes voor gegeven.
Heb ook nog een nieuwtje, deze week is bekend geworden dat Discovery Channel in December komt filmen. Ze willen namelijk een documentaire maken over deze farm. Hoe we hier de dieren voorbereiden om weer in het wild uitgezet te worden en dan uiteindelijk ook hoe het de dieren in het wild vergaat als ze zijn uitgezet. Hoop dat ze komen in de periode dat ik hier nog ben!
Verder weinig nieuws te melden. Vorig weekend 12 springbokjes en 1 impala geschoten (what's new??) en het weer is hier heel erg warm, maar wel lekker uit te houden! Alleen in de avond koelt het hier echt ongeloofelijk snel af en heb je echt een trui nodig. Best grappig om te beseffen dat als ik hier in de hitte loop, jullie met stormweer zitten of op school zitten. Hahahha Ik heb het met jullie te doen! Ohh ik geniet zo!!
Of zoals Guus Meeuwis zingt: je leeft 1 keer, volg je hart en recht je rug. Er is zoveel meer, wat voorbij is komt niet terug. Wat neem je mee, wat laat je achter. Ken geen twijfels meer, want je leeft maar 1 keer.
Een Sinterklaas gedicht
Het is ongeloofelijk maar waar! Ja, zelfs nu ik in Zuid Afrika ben is de Sint mij nog niet vergeten. Natuurlijk weet ook ik dat ik sinds afgelopen zaterdag weer mijn schoen mag zetten, dat heb ik dan meteen ook maar gedaan. En je raad het nooit: Er zat zowaar nog wat in ook. Dus heb ik het maar even overgetikt, want het is natuurlijk wel iets speciaals!
Beste Robert
Ja Robert heeft het er maar moeilijk mee
Dit jaar geen Sinterklaas, dat is toch een gek idee
Robert moest dit jaar zo nodig naar Zuid Afrika gaan
En van Afrikaans heeft de Sint nooit iets verstaan
De weg naar Port Elizabeth weet de Sint dan ook niet
Maar via internet is Robert makkelijk te vinden zoals je ziet
Daarom houdt de Sint het dit jaar maar bij een gedicht
Roberts moeder zorgt volgend jaar dan wel weer voor wat evenwicht
Want dan krijgt Robert natuurlijk net iets meer
Sinterklaas overslaan gebeurt ten slotte ook niet keer op keer
Maar goed, over tot de orde van de dag
Want hij is nu eenmaal voor 9 maanden weg en dat is niet altijd een hard gelach
Want geen appelmoes, appeltaart en krentenbollen voor een lange tijd
Maar kom bij Robert niet aan met het woord spijt
Want genieten doet hij momenteel echt van het leven
Hij zal dit geluk wel aan iedereen willen geven
Iedere dag op staan met prachtig weer en het prachtige natuurgroen
Is natuurlijk iets wat iedereen zou moeten doen
Hij raad het dan ook iedereen aan
Gewoon even weg uit Nederland zal iedereen wel staan
Al kom je hier natuurlijk ook weer veel Hollanders tegen
Maar over het algemeen is dat alleen een zegen
Lekker over hoe mooi het leven hier wel niet is praten
Je moet er toch echt even Nederland voor verlaten
Zeggen dat je thuis helemaal niet mist
Maar ondertussen zit je af en toe nog in een twist
Maar inmiddels ben ik daar nu wel doorheen
En voel ik mij niet meer zo verdomd alleen (ra ra wie dat ook zei?)
Want het leven is hier echt totaal anders dan in Nederland
Maar dat hebben jullie wel gemerkt onderhand
De Sint wenst Robert dan ook al het beste toe
Al is de Sint nog lang niet moe
Want rijmen is hij altijd wel voor in
Dus het bovenstaande was slechts het begin
Werken met cheetahs is wel iets anders dan met zeurende klanten
Het heeft echt veel verschillende kanten
Wandelen, jagen, hokken verschonen, maar ook waterpijpen maken
Nee het is moeilijk om er de arbeid te staken
Of: wandelen, jagen, hokken verschonen, maar ook waterpijpen graven
Robert moet daar nu allemaal voor op draven
Er is hier praktisch altijd wel wat te doen
Robert ontvermd zich nu inmiddels dan ook al over het rantsoen
Want hij wil eindelijk wel eens leren koken
Hij kan nu inmiddels zelf al een braai stoken
Lekker braaien met vers vlees en een goed glas Zuid Afrikaanse wijn
Kon dit in Nederland ook maar altijd zo zijn
Net als het weer, want dat is hier ook zo fijn
Al heeft veel zon ook zo zijn venijn
Want inmiddels heeft Robert een brandwond in zijn hals
Ja die zon is hier best nog wel vals
Dat is iets wat Robert haat
Zo nu heb ik eindelijk een woord dat rijmt op maat (hey maatje, maatje!!!)
Maar je kan dan ook niet alles hebben in het leven
Belangrijker is dat je familie en vrienden hebt die om je geven
Maar nu krijgt dit gedicht opeens een emotionele draai
Weg met deze emotionele context ofwel bye bye (ja daar is over nagedacht!!)
Inmiddels mag Robert al als een volleerd jager in de Land Rover rijden
En af en toe moet een dier daar onder lijden
Maar het doden is wel voor een goed doel
Want de gevangen dieren willen ook eten in hun smoel
Nu wordt dit gedicht weer een beetje smakeloos
Maar de Sint is dan ook een echte taalvirtuoos
Ook kan Robert inmiddels zelf zijn kleren al wassen
Dit bericht zal iedereen ongetwijfeld wel verassen
Toch moet aan ieder gedicht ook een einde komen
Maar het einde heeft de Sint hier voorlopig toch nog weggenomen
Dus gaat hij nog even lekker door
Lange gedichten, daar is de Sint namelijk wel voor
Want jullie willen ongetwijfeld weten hoe het met die Nederlandse dames is vergaan
Goh de Sint denkt dan ook overal aan
Het was echt fantastisch om weer eens wat andere leuke Nederlandse mensen te zijn
Dat het weekend geslaagd was is dan ook zeker geen geheim
Er zijn de nodige cocktails doorheen gegaan
Gelukkig voor Robert waren zijn ouders hier ver vandaan!
Vooral toen Robert zijn Ipod in de radio had gedaan
Is het feest goed los gegaan
Jan Smit, Guus Meeuwis, K3 en Andre Hazes galmde allemaal door de boxen heen
En klagen hierom deed er echt geen een
Zelfs op de sinterklaas liedjes werd ijverig gesprongen
En toen was de avond pas net begonnen
Er is eigenlijk 1 ding dat Robert nog niet heeft verteld
En dat is, hoe kan hij nou worden gebeld?
Want inmiddels heeft hij een Zuid Afrikaans nummer gekregen
En dat had hij eigenlijk nog verzwegen
Dus dan zegt hij het nu maar een keer
Hij wordt al echte heer (sorry wist echt even niets beters!)
Mijn Zuid Afrikaanse nummer is: 072 7970307
Maar je moet er volgens mij wel het Zuid Afrikaanse landnummer voor draaien want anders grijp je alsnog mis (of kan je geen gesprek beleven (rijmt op 7!))
Nu geeft de Sint de moed dan echt op
Want hij heeft nog wel meer dingen aan zijn kop
Hij wenst Robert voor nu dan ook alle geluk
Dan kan deze reis toch echt niet meer stuk
Hij herhaalt, volgend jaar krijg je iets extra's van de Sint
Mam, het is maar een (nogal) stille hint!
Sinterklaas
Schiedam November 2009
PS Verwacht met kerst geen verhaal in de vorm van 'Last Christmas' van WHAM, of 'all I want for Christmas is you' van Mariah Carey en met oud en nieuw zal ik ook geen conference schrijven!
Welkom bij de cheetah
Ben zaterdag veilig in Port Elizabeth aangekomen. Was trouwens een erg goede vlucht! Niets op aan te merken. Ik dacht eigenlijk dat ik maandag pas naar de Cheetahs zal gaan, maar niets bleek minder waar. Werd op het vliegveld van PE opgewacht door iemand van Khaya en nadat we wat bier hadden ingeslagen en wat vlees voor de braai vertrokken we naar de Cheetahs. Deze farm is net iets buiten het plaatsje Steyterville gelegen. Toen ik binnen eenmaal hartelijk ontvangen was, werd mij direct gevragen of ik mee wou met de jacht. Daar had ik wel oren naar, dus binnen anderhalf uur zat ik in een dike Range Rover met 3 jagers om wild te schieten voor de dieren. Een fantastische ervaring, al moet ik wel zeggen dat toen de eerste impala werd geschoten ik het wel even moeilijk had. Uiteindelijk hadden we 1 impala en een dike Kudu geschoten. Toen we terug op de farm kwamen stond de braai al te branden. Heerlijk!!
Vervolgens heb ik licht aangeschoten met de Afrikaanse jagers Acda en de Munnik gezongen. Ze vonden de muziek erg leuk.
De volgende ochtend moesten we alweer vroeg op (3 uur) om te gaan jagen. Ook een fantastiche ervaring om de zon op te zien komen terwijl het jagen. We hadden uiteindelijk 3 impala's gevangen. Die we op zondag nog even hebben geslacht. Waar de meeste mensen naar de kerk gaan op zondag of lekker uitslapen na een avondje stappen, zat ik in een Kudu te snijden!
De dieren die we vangen zijn voor de 6 cervals, 4 wilde katten, 3 hyena's en 8 cheetahs die hier in gevangenschap leven. Het is de bedoeling dat over 2 jaar alle dieren vrij gelaten worden en dat er dan ook leeuwen, olifanten, nijlpaarden en buffels hier heen komen, kortom de big 5.
De farm heeft zo`n 4000 (of 40.000)hectare grond waar verder struisvogels, giraffen, zebra's, impala's, apen, steenbokken, kudu's, jakhalzen etc etc...vrij rond lopen.
Iedere ochtend gaan we met de cheetahs jagen. Echt helemaal te gek, je loopt dan gewoon tussen de cheetahs terwijl zij aan het jagen zijn. Het kan 2 uur duren voor ze iets gevangen hebben, maar het ka nook dat je 5 uur in de zon staat te lopen tot ze iets gevangen hebben. Echt helemaal te gek als ze iets vangen. Heb ontzettend mooie foto's, maar de verbinding is hier zo traag, dat ze nog wel komen.
Echter, er is ook een wat mindere kant. Op het moment zit ik hier met 2 fantastische begleiders uit Zuid Afrika, maar er zitten hier ook 4 Nederlandse vrijwilligers. 2 hele leuke huisvrouwen van boven de 50, die zelfs al een knoop uit mijn schoen hebben gehaald... iets wat moeders normaal ook doet (heh mam!!). Dus deze vrouwen zijn erg nuttig (ook voor mijn was en de afwas hahaha), ook omdat 1 een zak pepernoten heeft meegenomen en ik al bijna door mijn voorraad strooigoed heen was. Maar er zijn ook 2 jongere dames die mij niet echt liggen. Het type: tattoo, roken, 'ik heb mijn mavo afgemaakt, maar niet mijn examen gehaald...', overal problemen zoeken, lui zijn etc...
Jammer dat ik me op zo'n afstand nog aan die Hollanders moet ergeren. Maar ja zonder me een beetje af van hun. In het weekend komt ere en ontzettend grote groep nederlanders deze kant op. 29 dames, 5 mannen en 3 begleiders. Georganiseerd door Khaya. Ik zeg Party!!
Heb het hier dus wel naar mijn zin, het is soms hard werken, maar ook genoeg tijd voor rust! En de mensen zijn hier helemaal top, het eten is lekker, de natuur is werkelijk fantastisch dus wat wil een mens nog meer...?
Mocht iemand mij onlangs gebeld worden mijn telefoon is kapot, dus dat moet ik nog even zien te regelen! Moet nu weg tot volgende verhaal!
lalaalal life is wonderful (jason mraz)
faarwell Kaapstad
Zometeen vetrekt het vliegtuig naar Port Elisabeth dus had nu nog even tijd om mijn laatste belevenissen in Kaapstad erop te zetten, want je ziet hier zo ontzettend veel.
Gisteren zou ik naar robbeneiland gaan, maar door te harde wind mocht de boot de hele dag niet uitvaren, daar ging mijn reis. Toen ben ik maar op een Katamaran gaan reizen, was ook wel leuk. Zat met allemaal negers op het dek, en wie krijgt er dan weer een plens water over zich heen....Juist ja Robert! verder pinquins gespot en erg mooi uitzicht over de wijnlanden bij Kaap de goede Hoop.
Je ziet hier toch weinig Nederlanders, het zijn vooral de Duitsers en de Engelsen die je hier tegenkomt. Heb wel een manier gevonden om de Nederlanders te herkennen. Tot nu toe heb ik 2 manieren: Ze dragen veelal een Eastpak tas en als je in de Bioscoop zit (Inglorious Basterds) zijn het de Nederlanders die met hun voeten omhoog zitten leunend op de stoelen voor hun. Gelukkig was ik undercover met mijn Zuid Afrikaanse T-Shirt, want ik schaamde me dood!
Ik voelde me gisteren trouwens onaantastbaar met mijn Zuid Afrikaanse Shirt. Daarom ging ik even rusten bij en trap van een standbeeld. Binnen 5 min kwam de politie naar me toe dat ik daar beter weg kon gaan, want je bent zo alles kwijt. Toch maar deze wijze raad opgevolgd, toen ik weg ging staarde ze me na..!
Toch kan ik wel gewoon tussen de negers in pit stop busjes rijden. Dat zijn busjes die je van de ene kant naar de andere kant van de stad brengen voor 50 cent. Dat is echt een onderneming van ogen dicht en gaan, want die mensen nemen het verkeer hier niet zo nauw. ALs ik in zo`n busje zit lijkt het busje voor buitenstaanders echt op een pot duo penotti waar alle witte chocolade al bijna uit is gegeten.
Ook oversteken is hier een hele onderneming. Je kan hier beter door rood lopen, want dan weet je zeker dat er een auto aan komt. Als je oversteekt als het groen is weet je eigenlijk niet wanneer ze gaan rijden en of ze voor je stoppen. Een wijs gezegde hier is dan ook: First they hit you and then they stop!
Eergisteren heb ik heerlijk in mijn eentje gedineerd. Niet dat het (heel erg)gezellig was, maar het bied wel voordelen. Zo hoef ik me niet ergeren aan mensen die hun bord pas op hebben als het eten al koud is of aan mensen die de helft niet opeten. Heb Bobotie gegeten. En echt, met alle respect voor de Bobotie van Marieke en mijn Mams die waren ook lekker, die was verrukkelijk. Echt compleet anders dan de bobotie uit een pakje van Knorr. Hier is ie echt een genot voor de smaakpupillen. Ook het toetje (melktaart (een soort custardtaartje)) was erg goed! En de wijn hier is ook geweldig.
Verder heb ik nog de tafelberg beklommen, was een hele onderneming, maar het uitzicht was het dan ook waard. Ook heb ik Lions Head beklommen een iets kleinere berg maar het uitzicht was hier ook adembenemend. Omdat ik niemand tegen kwam op deze beklimming dacht ik dat ik helemaal alleen was. Dus toen ik boven was,kon ik het niet laten omI Am the king of the world te schreeuwen! Hoongelach viel op me neer. Jammer dat er klimmers onder me waren die het hoorde hahaha! Ja leg dat maar eens uit...
Zometeen vlieg ik dus door naar Port Elisabeth. Eindelijk ga ik naar het wild. Ik ben er ook wel aan toe, want het enige wild dat ik tot nu toe heb gezien is een eekhoorntje, duiven, meeuwen, een verdwaalde kat en een aantal pinquins! Hoop op een goede vlucht met South Africa Airlines, ben benieuwd hoeveel koeien er naast me zitten...